Hero en Leander

De mythe van Hero en Leander is een verhaal over twee jonge geliefden.

Hero was een priesteres aan de tempel van Aphrodite die leefde in een toren in Sestos aan de kust van de Hellespont. Leander leefde aan de andere kant van het water in Abydos.

Tijdens een festival ter ere van Adonis en Aphrodite in Sestos, ontmoeten de twee elkaar en worden bevangen door de liefde. Tijdens een gestolen ogenblik aan het einde van de dag konden de twee eindelijk prive met elkaar spreken. Nadat Leander Hero omhelsde zei hij: "O mijn genoegen, wijs me niet af en sta toe dat ik als geliefde naar je huis kom." Hero echter, wenend en Leander kussend, antwoordde: "Vergeefs zijn je smeekbeden, nooit immers zal onze liefde onze ouders bevallen: Een priesteres mag niet beminnen. Daarom hebben ze mij samen met een dienstmeisje verbannen naar een hoge toren: dat is mijn huis, ik heb geen enkele buur buiten de zee. Daarom zal ik nooit van de liefde genieten, ongehuwd zal ik sterven."

Maar Leander zei: "het is onrechtvaardig dat de dienares van Venus de liefde niet kent. Noch je ouders, noch de gezwollen golven, noch de tegenwinden maken me bang. Geen enkele belemmering zal ware geliefden kunnen scheiden. Niet overdag met een schip zal ik varen, maar door niemand gemerkt zal ik 's nachts al zwemmend de Hellespont overwinnen. Jij moet op de top van de toren een fakkel aansteken. Maar pas op voor de hevige winden, ze mogen het licht niet doven. Zo zal het licht van onze liefde mij door de nachtelijke golven leiden."

En vanaf die dag ontstak Hero elke avond de fakkel die Leander naar haar wachtende armen zou geleidde. In de donkere nacht, onder de gloed van de fakkel, brachten ze zalige nachten met elkaar door, maar voordat het ochtendlicht de kust beroerde, moest Leander weer terugkeren naar zijn vaderland, Hero achterlatend aan de kust. Het is niet verwonderlijk dat de twee geliefden tijdens de dag hoopte op het donker van de nacht, waar ze zoveel vreugde beleefde aan elkaars gezelschap.

Iedere nacht stak Leander de Hellespont over om bij zijn geliefde te komen, totdat er op een nacht een storm opstak terwijl hij onderweg was. Een harde windvlaag doofde de fakkel die brandde in de toren. Meters hoge golven sloegen op Leander neer die in de zwarte nacht geen herkenningspunten meer had.

Zolang het nacht was, had Hero nog hoop op de komst van haar geliefde, maar toen de zon op kwam, zag ze het aangespoelde lichaam van Leander op de kust liggen. Buiten haar zinnen van verdriet scheurde ze de kleren van haar lichaam en stortte zich naar beneden van haar toren.